เสียงแว่วเพลงกีฬาสีดังอยู่ในโรงเรียนมาหลายต่อหลายอาทิตย์

จนเมื่อวันพุธ พฤหัส ศุกร์ที่ผ่านมา กีฬาสีจริงๆก็เกิดขึ้น

วันพุธเป็นวันแรก วันเปิดของกีฬาสีโรงเรียน

มีการโชว์เชียร์ของกองเชียร์ทั้ง 4 สี อันได้แก่

ชมพู ม่วง ฟ้า เขียว (อนึ่ง สีชมพูเปลี่ยนมาจากสีเหลือง)

วันแรก ทุกสีโชว์เชียร์ได้ยอดเยี่ยมเลยทีเดียว

ยกเว้นสีชมพู ที่มีเหตุการณ์ล่มนิดหน่อย แต่โดยรวม ทุกสีก็ไม่ได้ว่าอะไร

วันแรกเป็นวันของน้องๆ ป.5-6 ไม่ได้ดูเลย เพราะซ้อมโชว์เชียร์วันศุกร์อยู่

ซ้อมทั้งวัน เหนื่อยก็เหนื่อย น้องก็ไม่ยอมทำตาม เหนื่อยแทนเพื่อนที่คุม

สงสารมัน แต่ก็สงสารน้องด้วยเช่นกัน ไม่รู้จะทำยังไงดี

สับสนเหมือนกัน แต่มันก็ทำให้ผลที่ออกมาน่าภูมิใจ

วันแรกของกีฬาสีจบไปแบบงงๆ (สำหรับข้าพเจ้านะ)

วันที่สองของกีฬาสี เป็นของน้อง ป.1-4

อันนี้ก็ไม่ได้ดูอีก เพราะว่ามันไม่ใช่ของเรา

จึงทำการซ้อมโชว์เชียร์เพื่อวันศุกร์ กันการล่มเหมือนวันพุธอีก

แต่ยังไงก็แล้วแต่ เพื่อนของข้าพเจ้าก็ไม่อาจประมาทได้

ดังนั้น วันนั้นจึงกลายเป็นวันที่เหนื่อยอีกวัน

ในที่สุดวันศุกร์ วันที่เรารอคอย

มันเป็นวันกีฬาสีของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาทั้งหมด

การโชว์เชียร์ของทุกสีดูเป็นไปอย่างดีเยี่ยม

ทุกสีไม่มีการล่ม แถมยังปึกทุกสี อีกต่างหาก

เมื่อจบการโชว์เชียร์ ต่อด้วยการแข่งขันเกมส์ และกรีฑา

ส่วนกีฬาแข่งกันก่อนการเปิดกีฬาสี

ข้าพเจ้าได้เข้าเล่นเกมส์ "พายเรือพม่า"

ในปีนี้ข้าพเจ้าได้เหรียญด้วยล่ะ เหรียญทอง ปลื้มมาก

มาถึงตรงนี้ ก็ใกล้เวลาจะประกาศผลทุกอย่างแล้ว

ข้าพเจ้าและเพื่อนๆที่เหนื่อยด้วยกันมา ก็ลุ้นกันอย่างเต็มที่

ผลออกมา สำหรับมัธยม สีข้าพเจ้า ได้คะแนนรวมของ เกมส์และกีฬาเป็นอันดับแรก

แต่สุดท้ายผลสำหรับทั้งประถมและมัธยม สีข้าพเจ้าได้คะแนนรวมที่ 3

มันก็เป็นอะไรที่พอใจอยู่บ้างนะ

กีฬาสีปีนี้ เป็นปีสุดท้ายของข้าพเจ้า ณ โรงเรียนแห่งนี้

หากเพื่อนข้าพเจ้าทั้งหลายไม่ได้สังเกต

แต่ข้าพเจ้าอยากจะจดจำภาพนี้ไว้ตลอดไป

ไม่ว่าข้าพเจ้าจะไปอยู่ที่ใดก็ตาม

ข้าพเจ้าไม่เคยคิดถึงกีฬาสีปีสุดท้ายของข้าพเจ้ามาก่อนเลย

พอถึงเวลาจริงๆแล้ว มันก็เศร้าอยู่นะ

แต่อย่างน้อย ข้าพเจ้าก็สามารถเก็บเหรียญทองมาได้

มันเป็นเหรียญทองแรกใน 15-16 ปีที่ข้าพเจ้าอยู่ที่นี่

มันเป็นเหรียญแรกและเหรียญสุดท้าย

ข้าพเจ้าและเพื่อนๆภูมิใจกับมันมากกก

มันอาจไม่มีค่าเมื่อเราสามารถหาได้อีก

แต่มันจะมีค่ามากเมื่อมันไม่สามารถหาได้อีกแล้ว

ในวันสุดท้ายของกีฬาสี ข้าพเจ้าพยามยามเก็บบรรยากาศนี้

ด้วยกล้อง แต่ข้าพเจ้าเชื่อว่าบรรยากาศอย่างนี้

จะไม่สามารถสัมผัสได้จากกล้อง แต่ต้องอยู่ที่นั่นด้วย

สุดท้ายนี้ ข้าพเจ้าอยากบอกว่า

สีเลือดขาวแดง แข็งแกร่งดังศักดิ์ศรี

พวกเราน้องพี่ พระหฤทัยคอนแวนต์